Proofs of the immortality of the soul. That there is a sanction, properly so called, in respect to natural law.
FOOTNOTES
1.Animorum nulla in terris origo inveniri potest; nihil enim in animis mixtum atque concretum, aut quod ex terrâ natum atque fictum esse videatur; nihil ne aut humidum quidem aut stabile aut igneum. His enim in naturis nihil inest, quod vim memoriæ, mentis, cogitationis habeat; quod et præterita teneat, et futura provideat, et complecti possit præsentia; quæ sola divina sunt; nec invenietur unquam, unde ad hominem venire possent nisi a Deo. Singularis est igitur quædam natura atque vis animi, sejuncta ab his usitatis notisque naturis. Ita quicquid est illud, quod sentit, quod sapit, quod vivit, quod viget, coeleste et divinum, ob eamque rem, æternum sit necesse est. Cic. Tuscul. disput. lib. I. cap. 27.
2.Quid multa; Sic mihi persuasi, sic sentio, cum tanta celeritas animorum sit, tanta memoria præteritorum futarorumque prudentia, tot artes, tantæ scientiæ, tot inventa, non posse eam naturam, quæ res eas contineat, esse mortalem. Cic. de Senec. cap. 2.
3. SPECTATOR, Vol. II. No. III.
4. Cicero gives an admirable picture of the influence which the desire and hope of immortality has had in all ages, to excite men to great and noble actions. " Nemo unquam," says he, "sine magna spe immortalitatis se pro patria offerret ad mortem. Licuit esse otioso Themistocli; licuit Epaminondæ; licuit, ne et vetere et externa quæram, mihi; sed nescio quo modo inhæret in mentibus quasi sæculorum quoddam augurium futurorum; idque in maximis ingeniis altissimisque animis existit maxime, et apparet facillimè. Quoquidem dempto. quis tam esset amens, qui semper in laboribus et periculis viveret." Tuscul. Quæst. lib. 1. cap. 15.
5. See part ii. chap. x, § 7.
